کلبــــــــــــه عشـــق

تــــــــــــــــــقدیم به تـــــــــنها عـــــــــــــشق مــــــــــن

eshgheabadi — Mon, 09 Jun 2008 20:54:18 GMT

به نام نامی عشق

روزی که از تـــــــو جــــدا شم روز مـــــــــــرگ خنـــــــــــده هامه

روز تنهـــــــــــایی دستــــام فصل ســـــــــرد گـــــــــــــــــریه هامه

قلبم رو شكستي ولي من بيشتر از قبل دوستت دارم ميدوني چرا ؟؟؟

چون حالا هر تيكه از قلبم تورو جداگونه دوست داره

دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي مني

دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني

دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني

دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني

دوستت دارم چون به يک نگاه،عشق مني

جونــــــــــــم به جــــــــــون تــــــــــــو بســــــــته

آنچنان مـــــــــــــــــهر توام در دل و جـــــــــــــــــان جاي گرفت

که اگر ســـــــــــــــــــر برود مــــــــــــــــــــهر تو از جان نرود

عــــــــــــــــــــشق داغيست که تا مــــــــــــــــــــرگ نيايد نرود

زنـــــــدگي يعني چکيدن همچو شمع از گرمي عــــــــشق

زنــــــــدگي يعني لطافت ؛ گم شدن در نرمي عــــــــشق

زنـــــــدگي يـــعني دويـــدن بي امان در وادي عــــــــشق

رفتن وآخـــــــــر رســـــيدن بر در آبـــــــــادي عــــــــشق

چشمهايم براي تو

تويي که سرشارترين نگاهم همواره پيشکش تواست

تويي که زيباترين لبخندم همواره هديه تواست

تويي که صادقانه ترين سخنانم را بي کم و کاست برايت بازگو مي کنم

تويي که ساده ترين خواسته هايم را بي کم و کاست از تو مي خواهم

تويي که ذره ذره تمامي دنياي مرا از آن خود ساختي

تويي که ذره ذره تمامي وجود مرا تسخير خود ساختي

تويي که در تمام وجودم شور و عشق را پديد آوردي

تويي که هر لحظه بودنت مرا آرامش است

تويي که تمام زندگي مني ، تويي که شب را برايم ستاره آوردي

تويي که هرگز لحظه اي از خاطرم دور نبوده اي

تويي که مي خواهمت ، تويي که نباشي ميميرم

تويي که همه ي مني

مني که بي تو هيچم

زير پلکت سايه بانم ميدهي؟

سوختم آيا پناهم ميدهي؟

آتشي افتاده بر جان و دلم ، قطره آبي بر لبانم ميدهي؟

ميهمان جان جانان گر شوم ، ميزباني را نشانم ميدهي؟

تا بياسايم دمي در پاي عشق ، زير چترت سرپناهم ميدهي؟

ای جواب پرسش بی پاسخم، عشق را آيا نشانم ميدهي؟

رو مگردان نازنين با گوشه چشمت بگو در شرار چهره ات يک بوسه گاهم ميدهي؟

eshgheabadi — Sat, 31 May 2008 21:06:18 GMT

تو را دوست دارم

تو را می پرستم

تو را چون ستاره

چنان ابر پاره

چو امواج دریا

چو هستی چو رویا

دوست دارم

تو هستی جوانی

تویی زندگانی

تویی چون دل و دین

تویی جان شیرین

تو را می پرستم

عشق من دوسِت دارم تا حد مرگ

تو رو به عشقمون قسم خیلی مواظب خودت باش

eshgheabadi — Thu, 08 Nov 2007 19:56:05 GMT

سلام به همه دوستان گلم

خیلی وقت بود نیومده بودم دلم واسه همتون تنگ شد

امروزم که بعد از مدتها آپ کردم

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره ای

از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم......

باغبان از پی من تند دوید

سیب را در دست تو دید

غضب الود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

خش خش گام قدمهای تو ارام ارام

میدهد ازارم

ومن اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا باغچه خانه ما سیب نداشت

eshgheabadi — Wed, 07 Mar 2007 10:14:18 GMT

به نام ایزد منان

شاید زمانی برسد

تمام زندگی را

خط فاصله بگذارند

شاید هم نقطه چینهایی که

زمین و زمان هم

آنها را پر نمی کند

با خود می اندیشم

این همه واژه های نا مفهوم

از کجا آمده اند

که هیچ مترادفی ندارند ؟

چند سالی می شود

هیچ رد پایی از سادگی

در خاطره ها نمی بینم

بی شک

کاری هم از دست ویرایش ساخته نیست !

با این همه

...

و....

_{ببین چگونه اسیر سرودن شعری برای چشمان توام !}

_{در پس دیوارها و از پشت پنجره ای نیمه باز}

_{حضور مبهم تو را احساس می کن}_م

_{سراغ تو را از نسیم می گیرم}

_{کسی در گوشم زمزمه می کن}_د

_{: تو چه بی پروا شعر سفر می خوانی !}

آه از امشب . . .

eshgheabadi — Thu, 20 Jul 2006 20:37:18 GMT

آه از امشب

كه مرا باز خبر از يار شد

خبر از يار دل آزار شد

آن همه ظلم روا داشته را ياد شد

همه هستي ز برم تار شد

و مرا هم سخني نيست هنوز

آه از امشب

كه دگر بار دلم غمگين است

كه دو چشمم باز خونين است

كه دو پلكم سخت سنگين است

و جهان در نظرم تاريك است

و مرا هم سخني نيست هنوز

آه از امشب

كه صداي نفسم، هيچ نيست

كه دگر در سر من شور نيست

كه دگر حنجرم آواز نيست

كه دگر قلب من آزاد نيست

و مرا هم سخني نيست هنوز

آه از امشب

كه دلم پاره شد از غم

كه همه داغم و سوزم

كه صداي خوش يارم

نكند بار دگر شادم

و مرا هم سخني نيست هنوز

و هزاران شب غمبار دگر هم

آه از اين كابوس خوف انگيز مبهم

كه دگر خسته شدم من و ندانم

كه چرا جز در و ديوار تنم

مرا هم سخني نيست هنوز

مرو با دیگری . . .

eshgheabadi — Mon, 19 Jun 2006 19:47:18 GMT

دل شده یه کاسه خون به لبم داغ جنون

به کنارم تو بمون مرو با دیگری

اومده دیوونه تو به در خونه تو

مرو با دیگری

چشم ودلم منتظره آه من بی اثره

دوتا چشمام به دره که تو پیدا بشی

دل می گه باز گریه کنم ز غمت شکوه کنم

که تو رسوا بشی

یار دگر داری مگر بی خبر وای من

تا به لبهات بوسه زند بعد از این جای من

eshgheabadi — Thu, 04 May 2006 19:37:18 GMT

سلام به همه شما دوستان گلم

امشب حالم خیلی گرفتست

اومدم تا شاید در کنار شما کمی حالم بهتر بشه

کاشکي ستاره هاي اميد خاموش نميشدند. کاشکي دلهاي شادمون هيچوقت نميگرفتند.

کاشکي وحشت مردن را باور ميکرديم. کاشکي فقط و فقط يک بار عاشق ميشديم.

کاشکي براي هميشه در کنار همديگر بوديم

شايد يه كسي شب ها براي اينكه خواب تورو ببينه به خدا التماس مي كنه ،

شايد يه كسي به محض ديدن تو دستش يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه ،

مطمئن باش يه كسي شب ها به خاطر تو توي درياي اشك مي خوابه ، ولي تو اون رو نمي بيني!

بهای اين ديوار ها را ميدانی ؟! اگر بهايشان دل توست ... نمی پردازم !!!

دلِ تو را باختن کار من نيست !!! زندانيِ زندانِ دلِ تو بودن هم سعادتی است !!

کاش حبسم ابدی باشد !!

حالا تو بگو

گناهم را ببخش

eshgheabadi — Thu, 13 Apr 2006 21:24:18 GMT

اگر گاهي ندانسته به احساس تو خنديدم و يا از روي خودخواهي فقط خود

را قشنگ ديدم اگر از دست من در خلوت خود گريه مي كردي اگر بد كردم و هرگز

به روي خود نياوردم اگر تو مهربان بودي و من نامهربان بودم براي ديگران بهار و براي

تو خزان بودم اگر تو با تحمل گله از خودخواهي ام كردي اگر زجري كشيدي تو گاهي از زبان من

اگر رنجيده خاطر گشتي از لحن بيان من

گناهم را ببخش

عید نوروز رو به همتون تبریک می گم . . .

eshgheabadi — Mon, 20 Mar 2006 20:38:18 GMT

سلام دوستان خوبم

خیلی وقت بود آپ نکرده بودم راستش یه مشکلی برام پیش اومده

بود یا به قول یکی از دوستان گلم تنبل شده بودم

راستی سال نو رو به همه شما دوستان گلم تبریک

می گم و امیدورام در کنار خانوادتون

سال خوبی رو داشته باشید " یا حق "

حالمان بد نیست غم کم می خوریم کم که نه! هر روز کم کم می خوریم
آب می خواهم، سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند
خود نمی دانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی؟ آفتاب!!!!
خنجری بر قلب بیمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند
دشنه ای نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمی پشتم شکست
سنگ را بستند و سگ آزاد شد یک شبه بیداد آمد داد شد
عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام
عشق اگر اینست مرتد می شوم خوب اگر اینست من بد می شوم
بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم! دیگر مسلمانی بس است
در میان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده ی مردم شدم
بعد ازاین بابی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم
نیستم از مردم خنجر بدست بت پرستم، بت پرستم، بت پرست
بت پرستم،بت پرستی کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست
درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می کنم
من که با دریا تلاطم کرده ام راه دریا را چرا گم کرده ام؟؟؟
قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوشباورم گولم مزن!
من نمی گویم که خاموشم مکن من نمی گویم فراموشم مکن
من نمی گویم که با من یار باش من نمی گویم مرا غم خوار باش
من نمی گویم،دگر گفتن بس است گفتن اما هیچ نشنفتن بس است
روزگارت باد شیرین! شاد باش دست کم یک شب تو هم فرهاد باش
آه! در شهر شما یاری نبود قصه هایم را خریداری نبود!!!
وای! رسم شهرتان بیداد بود شهرتان از خون ما آباد بود
از درو دیوارتان خون می چکد خون من،فرهاد،مجنون می چکد
خسته ام از قصه های شوم تان خسته از همدردی مسموم تان
اینهمه خنجر دل کس خون نشد این همه لیلی،کسی مجنون نشد
آسمان خالی شد از فریادتان بیستون در حسرت فرهادتان
کوه کندن گر نباشد پیشه ام بویی از فرهاد دارد تیشه ام
عشق از من دورو پایم لنگ بود قیمتش بسیار و دستم تنگ بود
گر نرفتم هر دو پایم خسته بود تیشه گر افتاد دستم بسته بود
هیچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!
هیچ کس از حال ما پرسید؟ نه! هیچ کس اندوه مارا دید؟ نه!
هیچ کس اشکی برای ما نریخت هر که با ما بود از ما می گریخت
چند روزی هست حالم دیدنیست حال من از این و آن پرسیدنیست
گاه بر روی زمین زل می زنم گاه بر حافظ تفاءل می زنم
حافظ دیوانه فالم را گرفت یک غزل آمد که حالم را گرفت
" ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم"

خسته . . .

eshgheabadi — Thu, 02 Mar 2006 20:37:18 GMT

خسته از هجوم سختیها ، خسته از نا ملایمات زندگی ، و خسته از روزهای دیگر تنهایی .

آیا کسی هست مونس تنهاییم شود ؟ آیا کسی هست که دستان سرد و خسته ام را گرمی بخشد ؟

آیا کسی هست در روزهای سخت و تکراری همدم و همراهم شود ؟

ولی افسوس که کسی نیست که چشمان بی فروغم را باور کند ،کسی نمی داند که در قلب

خسته ام چه غوغایی بر پاست ،کسی مفهوم اشکهایم را نمی فهمد ، در سینه ام غمی به وسعت

یک فریاد است ولی فریاد رسی نیست جز اشک دیده ، چگونه حدیث تنهایی خود را بگویم

که حتی کسی نیست برایم دل بسوزاند با تمام توان خود فریاد می زنم و کمک می خواهم ولی

باز جوابی نیست جز صدای نالۀ برگهای پاییزی زیر پای عابران سنگدل .

چرا فقط شقایق تنهاترین گل عاشق نام دارد ؟

کاش همه عاشق بودند ، کاش گل سفید نشانۀ صلح نبود و گل زرد نشانۀ نفرت .

گل سبز چرا نشانه طهارت است ؟ مگر گلها همه طاهر نیستند چرا مردم فقط

لاله را دوست دارند ؟ مگر اقاقیا در این سرزمین نمی رویند ؟ چرا گلهایی که

نا خواسته روییده اند برای ما مظهرند ؟ من قول می دهم اگر از خودشان بپرسید

همشان در تب و تاب پروانه اند همشان شبی در کنار شمع بودن بزرگترین

آرزویشان است .

ای انسانها بگذارید آنها هم برای خودشان باشند برای یک شب هم که شده در

خلوتشان نفوذ نکنید و ایمان داشته باشید در طلوع فردا گلها همه میخندند .